Minęła pierwsza godzina. Nie mam pojęcia, co napisać... Zostałam sama, pół roku samotności... Marzyłam, by być samodzielną, a teraz jestem przerażona! Wygląda na to, że moja opóźniona dorosłość mnie wreszcie dogania. Zastanawiam się tylko, czy się dogadamy. W najbliższych miesiącach zweryfikują się wszystkie moje marzenia i plany. Ciekawa jestem, co mi z nich zostanie...